Bazı Kitapları Neden İstiyorum?

Susan Sontag'ı seviyorum. Başkalarının Acısına Bakmak adlı kitabında vicdani retçi Ernst Friedrich'in Savaşa Karşı Savaş adlı eserinden söz eder. "Bu kitap, fotoğraf sanatının şok terapi halinde sunuluşudur; çoğunlukla Alman askeri ve tıbbi arşivlerinden toparlanıp, pek çoğu savaş sırasında hükümet birimleri tarafından yayınlanamaz damgdası vurularak yasaklanmış, 180'i aşkın fotoğrafı kapsayan albümdür." der.  Bu eseri görmek istiyorum.

Christophe Chaboute'yi seviyorum. Onun  sözsüz veya az sözlü çizgi romanlarının hüzünlü sayfalarında etkilenerek dolaşmak hoşuma gidiyor. Ateş Yakmak, Moby Dick, Fables Ameres ve Park Bench'den sonra sıra Alone'a geldi. Kitabın yolunu gözlüyorum. 

 Quentin Tarantino'yu seviyorum. Filmlerine bayılıyorum.  1994  de çevirdiği Pulp Fiction'da bu kitaba  yer verdiği ve Modesty Blaise'i sevdiğini öğrendiğim için okumak istiyorum.

Fransız Kalmak

Christrophe Chaboute...  8 Şubat 1967  doğumlu. Uzun zamandır hakkında yazı yazmaya niyetleniyorum. Yukarıdaki fotoğrafı  ekranımda duruyor.  Hiç bir şey yazamıyorum. Fransız çizgi romancı. İlk kez Jack London'un aynı adlı hikayesinden uyarlanan Ateş Yakmak  çizgi romanında Chaboute adına denk gelmiştim. Çizgilerinin peşi sıra titreyerek gezinmiştim. Aslında  hakkında yazmak istediğim başka bir çizgi romanı  daha var da... Başlayamıyorum. 

Elbette siz şimdi diyeceksiniz ki:

- Anladık, Chaboute hakkında yazacaksın. Peki. Bu Na King Cole'un  söylediği Autumn Leaves'in Fransız versiyonunun burada işi ne?"

Aynı Fransızca şarkıyı tekrar tekrar dinliyorum.. Ne bileyim? Yazmama yardımı dokunur belki:)