Uyuyamadım... Usulca yataktan kalktım... Parmaklarımın ucuna basa basa balkona çıktım. Kapkaranlıktı... Gecenin karşıma çıkışında yüreğimi yerinden oynatacak anlam veremediğim bir tekinsizlik vardı. İçimi zifiri bir korku kapladı... Tam o anda... Yıllardır dinlemediğim Doğan Canku'nun eski bir şarkısını hatırladım... İllüzyona uğramış gibi gerisingeri döndüm. İçeriye girdim. Bilgisayarın düğmesine bastım. Şarkıyı buldum. Sesini hafifçe açtım. Sanki bu müziği bekliyordum. Melodi hemen ruhumu sarıp sarmaladı. Şakının sözleri yüreğimin albatroslarını havalandırdı. "Güneşin alevden saçları... Aşınca karşıki tepeden... Gölgeler sarar yamaçları... Ürkerim gelecek geceden..." Bir an başım döndü. Gözlerimi kapadım. Hayalimde karşıki tepeyi tırmanmaya başladım. Durdum. Derin bir iç çektim. Arada arkama göz atarak, sessizce şarkıya eşlik ettim. Doğan Canku söylüyordu... "Teselli etmiyor gönlümü... Ne yıldız ne de ay bu gece... Beklerim hasretle günümü... Yalvarıp göklere her gece..." Bu şarkı bana iyi geldi. İçeriye girdim. Yatağa uzandım. Yeni doğacak günü hasretle beklemeye başladım.
