Şu anda elimin altında duran kitabı internetten sipariş etmiştim. Epeydir ofisteki kitaplarımın arasında demlenmekteydi. İtiraf etmeliyim ki, bu kitabın adı bile... Benim gibi biri için... Nasıl desem? Oldukça "sert:)
Gen Haritası - Enis Batur Şiiri'nde Kullanım Sıklığı ve Köken Temelinde Sözcük Taraması.
Kitabın sayfalarını dalgalandırdım. İki sayfalık önsöz dışında, 455 sayfalık kitabın tamamı kelimeler ve sayılardan ibaret. Hay canına sayın seyirciler! Kitabın kabından etkilenip sipariş vermiş olamam. Özel tasarımı olan bir kitap kabı değil. Yazarı Esra Ermert. Daha önce okuduğum biri hiç değil. Acaba Enis Batur hakkında olduğu için mi bu kitabı edinmek istedim? Yoksa bu tarz bir kitabım olmadığı için mi merak ettim? Yoksa kitap mı beni seçti?
Kitabın sayfalarını dalgalandırdım. İki sayfalık önsöz dışında, 455 sayfalık kitabın tamamı kelimeler ve sayılardan ibaret. Hay canına sayın seyirciler! Kitabın kabından etkilenip sipariş vermiş olamam. Özel tasarımı olan bir kitap kabı değil. Yazarı Esra Ermert. Daha önce okuduğum biri hiç değil. Acaba Enis Batur hakkında olduğu için mi bu kitabı edinmek istedim? Yoksa bu tarz bir kitabım olmadığı için mi merak ettim? Yoksa kitap mı beni seçti?
Esra Ermert, Enis
Batur'un 1972-2000 yılları arasında yazdığı 17 kitaptaki şiirleri
oluşturan 92 bin küsur kelimenin nasıl bir araya geldiğini, hangi
kelimenin kaç kez kullanıldığını, hangi kelimelerin hiç
kullanılmadığını, sadece bir kez kullanılan kelimelerin ne olduğunu
bilmek, bir diğer deyişle estetiği ölçümlemek, sayılara dökmek bütünü
anlamasını sağlayacak bilgi olduğunu söylüyor. Çok ilginç!
Okumaya devam ediyorum. "Edebiyatın, bize öğretildiği gibi "ilham" işi olduğuna nicedir inanmıyorum. Evet, bir dürtü olabilir şiiri tetikleyen ama ötesi masa başı çalışmasıdır ve artık işin içine şairin kişisel tarihi, yapmak istedikleri, tüm okudukları, eski yazdıkları ve hatta "hin"likler girmiştir. Çok bilinmeyenli denklem olur o saatten sonra şiir. Artık çöz çözebilirsen..."" diyor.
Ben ise edebiyatçı ya da akademisyen sıfatı olmayan saf bir okur olarak, tüm sanat türlerinin "ilham" işi olduğuna inanıyorum. Hatta samimi hissiyatımı söyleyeyim. İnandığım Tanrı'nın kendi sanatından istediği kadarını, seçtiği bazı insanlara armağan olarak dağıttığına inanıyorum. Adeta bize anlatmak istedikleri için, sanatçıları aracı kılıyor.
Esra Ermert önsözü şu sözlerle bitiriyor... "Neden Enis Batur? Öncelikle üretkenliğiyle geniş kitleleri rahatsız ettiği için... Kişisel olaraksa şairliğini ""yalvaç" diye tanımlayan Melih Cevdet'ten yola çıkarak "acaba özel bir vahiy getirmiş olabilir mi?"yi bulma çabasıdır, kendisini seçmemdeki temel neden."
Bu kitap neden elimde şimdi anladım. "Acaba özel bir vahiy getirmiş mi?" sorusu yüreğime iyi geliyor.
Okumaya devam ediyorum. "Edebiyatın, bize öğretildiği gibi "ilham" işi olduğuna nicedir inanmıyorum. Evet, bir dürtü olabilir şiiri tetikleyen ama ötesi masa başı çalışmasıdır ve artık işin içine şairin kişisel tarihi, yapmak istedikleri, tüm okudukları, eski yazdıkları ve hatta "hin"likler girmiştir. Çok bilinmeyenli denklem olur o saatten sonra şiir. Artık çöz çözebilirsen..."" diyor.
Ben ise edebiyatçı ya da akademisyen sıfatı olmayan saf bir okur olarak, tüm sanat türlerinin "ilham" işi olduğuna inanıyorum. Hatta samimi hissiyatımı söyleyeyim. İnandığım Tanrı'nın kendi sanatından istediği kadarını, seçtiği bazı insanlara armağan olarak dağıttığına inanıyorum. Adeta bize anlatmak istedikleri için, sanatçıları aracı kılıyor.
Esra Ermert önsözü şu sözlerle bitiriyor... "Neden Enis Batur? Öncelikle üretkenliğiyle geniş kitleleri rahatsız ettiği için... Kişisel olaraksa şairliğini ""yalvaç" diye tanımlayan Melih Cevdet'ten yola çıkarak "acaba özel bir vahiy getirmiş olabilir mi?"yi bulma çabasıdır, kendisini seçmemdeki temel neden."
Bu kitap neden elimde şimdi anladım. "Acaba özel bir vahiy getirmiş mi?" sorusu yüreğime iyi geliyor.
