Bu akşam iki şairin, Ahmet Arif ve Ahmet Telli'nin şiirlerinin menzilinde dolanmaya hazırlanıyorum. İki şairin seçtiğim güzel dizelerinin bazılarını bir araya getirerek yeni bir şiir yazmaya çalışacağım.
Şairleri kıskandığım doğrudur. Fakat yeminle kıskandığım için iki şairin dizelerinin peşinde değilim. Son zamanlarda yazı yazmaya mesafeli durduğumu fark ediyorum. Bu antremanın yazma arzumu canlandıracağını, tazelik getireceğini, alışkanlıklarımı silkeleyeceğini, düşüncelerimi yenileyeceğini, yeni heyecanlar sunacağını hayal ediyorum.
Peki niye bu iki şair? Tamamen rastlantı. Şairleri numaraladım. Aklımdan iki sayı tuttum. Baktım biri Ahmet Arif , diğeri Ahmet Telli. İtiraf etmeliyim ki, memleketimin bu iki nadide şairi mütemadiyen okuduğum şairlerden değildi. Gülümsedim. Vardır bir hikmeti, dedim. Hasretinden Prangalar Eskittim adlı şiir kitabıyla, önce Ahmet Arif'in dizelerine dalmaya karar verdim.
Du bakalım...
not- başlık ahmet arif dizesidir.
