Nerede okudum acaba? İnanın hatırlayamadım.
Kirpiler üşüdüklerinde birbirlerine yaklaşırlarmış. Ama çok yaklaşınca, dikenleri birbirine batarmış. Uzaklaşırlarsa, bu kez üşürlermiş.
Kirpiler zamanla aralarına öyle bir mesafe koymayı öğrenirlermiş ki, ne soğuktan üşürler ne de birbirlerinin dikenleriyle canlarını yakarlarmış. Bu mesafeye ne denirmiş biliyor musunuz? Kirpi zerafeti... Hoş değil mi?
Şimdi düşünüyorum da, durup dururken neden acaba bu yazı aklıma geldi? Son günlerde içime çöken o ağır hüzünden belki… Dünyada olup bitenlerin insanın içini daraltmasından olabilir sözgelimi… Ya da… Kimsenin canının yanmadığı ama ilişkilerin hâlâ sıcacık kaldığı bir dünya özlediğimden olabilir mi?
Hafıza tuhaf kutu... Nerden çıkardıysa çıkardı... Yıllardır görmediğim kirpileri aklıma getirdi... İyi de en son ne zaman kirpi gördüm acaba? İnanın hatırlayamadım ki.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder