O Hareket...

Telefonun ekranına baktım. Vatsaptan  fotoğraf yollamış. 
-Abalammmm, baakkkk, diye yazmış.

Resmin olduğu kareye işaret parmağımın ucuyla tıkladım. Sonra... Hani bilirsiniz ya o hareketi... İşaret ve baş parmaklarımızla... Hani telefonun ekranındaki fotoğrafı büyütmek için yaptığımız o hareket... 

Hahha! Şimdi tarif etmeye çabalarken  Cem Yılmaz aklıma geldi.  Elleriyle o hareketi yapar ve der ya hani: 

-Beş sene önce biri birine bu hareketi yapsa, oğlum sen manyak mısın, derdi.  Bu hareketi nasıl bulduysa o firma? Bu hareket nerden alınmadır biliyorsunuz di mi? Hani iplikle kıl alınır ya böyle...  Ah! Steve Jobs! Sen yok musun? Gez burda berberlerde  fikri kap hemen,  diye nasıl tatlı anlatır....

Kardeşimin gönderdiği fotoğrafı  o hareketle büyüttüm ve dayanamadım kendi halime güldüm.

Fotoğrafa iyice baktım. Bu ne? Rengarenk kapaklı iki kitap, uzanmamışlar mı bir ağacın gölgesine...  Eee...  Neymiş ki? O hareketi yapmayı sürdürdüm. Fotoğrafı iyice büyüttüm. 

Antika Titanik... Yeminle duymamıştım. Heyy! Bu Murat Menteş'in son kitabı...  Delirdim delirdim!  Hastasıyım! Durur muyum?

- Aaa! Harika! Nerden aldın? Ben de isterim, diye yazınca,

-İyi ya işte. Aldım sana. O kardeş kardeş duran iki kitabın biri senin biri benim, diye yazdı. 

Ne tatlı kız yarabbim!.. 

Ne yazsam ki şimdi ona?  Teknoloji hayatımızı kolaylaştırdı ya  derhal pratik bir çözüm buldum.

"Kelimelerin kifayetsiz kaldığı anlarda kullanılan " Ya seni yerim" emojisini yolladım.  

Leylek Leylek Havada...

Müzeyyen abla merhaba, diye vatsaptan  mesaj yazdım. Önce   (Açık el/sarılma emojisi) gönderdi. Sonra... Karşılıklı hatır sormalar falan derken, damdan düşer gibi marteniçkayı nereden bulabilirim, diye sordum. Marteniçkayı bilmeme şaşırdı.  (Ters Kafa: Zıpır ve tatlı gülüş emojisi) gönderdi. Valla Müzeyyen abla,  inan ki bilmiyordum. Feysbukta senin hesabında gördüm. Sonra araştırdım. Hikayesine bayıldım. Hemen bir parça kırmızı bir parça beyaz yün buldum. Yukarıdaki fotoğrafı gönderdim. Bak kendime marteniçka yapıverdim, diye yazdım.   (ya seni yerim emojisi) gönderdi. Ama ben senin marteniçkalarından istiyorum. Onlardan nerede bulabilirim diye yazdım. Ardından durur muyum? Ben de bir emoji ekledim.    (Ağlarmış gibi yapan emoji). Canım benim, onları ben Bulgaristan'dan getirdim diye yazdı. Şu emojiyi ekledi.  (Öpüyormuş gibi yapan) 

Bir dakika kadar sonra yukarıdaki fotoğrafı gönderdi. Dert etme. Bak bunları sana veririm diye yazdı. Allahım mutluluktan uçtum. Tam beş tane (32 diş gülen surat)  emojisi gönderdim. Hiiiç itiraz etmeyeceğim. En kısa zamanda kapında biteceğim diye yazdım. Tamam, bunlar senindir dedi.

Müzayyen abla benim kardeşin komşusu. Çok severim. Kardeşe gittiğimde mutlaka kapısını çalar, nabersin  Müzeyyen abla derim. Bulgaristan göçmeni olduklarını biliyorum. Allahım nasıl şahane yemekler yapar anlatamam.  Daha önce hiç işitip görmemiştim. Meğer Bulgaristan'da  her yıl Mart ayı geldiğinde, kırmızı ve beyaz yünlerden  bileğe takılan süsler yaparlarmış. Bu Bulgaristan'a has, bir nevi baharın gelişinin kutlanışıyla ilgili bir gelenekmiş.

Bulgaristan'dan Türkiye'ye göç edince, geleneklerini gene devam ettiriyorlar demek ki. Ne güzel!

Bugün bir dilek tuttum. Marteniçkamı bileğime taktım.  İlk leyleği gördüğümde marteniçkamı bileğimden çıkaracağım. Veee... İlk denk geldiğim meyve ağacının dalına asacağım. Böylece hem benim dileğim gerçekleşecek hem o meyve ağacı daha çok ürün verecek. Allahım yarabbim. Niye böyleyim?  Biliyorum kendimi... İlk leyleği görene kadar başım havada gezeceğim.  (Karşısındakine duygu sömürüsü yaparcasına içli üzülen emoji.)

gizli not- emojileri  buradan aldım.