Bu hafta kendime "Orhan Pamuk Haftası" ilan ettim.
Yayımlandığı yıllar hemen alıp okuduğum kitaplarını bu kez dinlemeye başladım.
Elbette bazan sesli kitap dinliyorum. Fakat daha önce okumadığım, satın almaya gerek duymadıklarımı dinliyorum genelde.
Okuduğum bir kitabı sinemada ya da tiyatro sahnesinde seyretmek nasıl farklı hazlar veriyorsa, bu kez okuduğum kitapları yıllar sonra dinlemek bambaşka bir deneyim yaşattı bana. Cümlelerin tınısı hoşuma gitti. Çok sevdim.
Orhan Pamuk'un tuttuğu günlükler ve günlüklerindeki çizimlerinin kitaplaştırıldığı Uzak Dağlar ve Hatıralar kitabı masamda. İyi çizip çizmediğimi umursamadan ben de onun resimlerine bakıp çizmeye, yazısı gibi yazmaya çalışıyorum. Ve mesela bu esnada Peppino Di Capri'nin Melancholi'sini başa alarak tekrar tekrar dinliyorum. Duygulanıyorum. Hayatım anlam kazanıyor. Orhan Pamuk'a minnet hissediyorum.
NOT: Başlık Orhan Pamuk'un Kara Kitap'ında 69. sayfada Dante'den
