Kitap okumakta, niyet mi önemlidir, kısmet mi?
Kısmet elbette, öyle değil mi?
Orhan Pamuk’un son kitabını,
dahaaaa fırından kitapçı tezgahına çıkar çıkmaaaz,
dumanı tüttüğünü hayal ede edeee,
hem deee…
bir değiiiill…
tam iki tane...
Biri bana, biri kardeşime niyetiyle satın aldım.
Kardeşim çoktan başladı okumaya...
Az kalmış... Bitirdi bitiriyor...
Ahh!
Ben ise...
Her gece, sokaktan bozacının geçmesini bekliyorum.
Geçmeyince,
Bana henüz kısmet olmadı…
İlk sayfasını bile aralayıp bakmıyorum.
Kafamda bir tuhaflık var…
Boza içerek okumaya başlamazsam,
Kitap bana gücenir diye çok korkuyorum.
Gerçekten!