Refik Halit Karay'ın Türkçenin Tadı ve Ahengi adlı kitabının sayfalarında dolanıyorum. 150. sayfada yazarın bir tespitine denk geldim. Türkçemizdeki "k" salgınından söz ediyor. Misal olarak vücudumuzun uzuvlarını bildiren isimleri tek tek sayıyor.
"Kafa, kol, karın, kas, koyun, koltuk, kaburga gibi bir çok kelime "k" ile başlar.
Bu harfle başlayıp bitenleri de vardır: Kulak, kasık.
Sonlarında ve aralarında "k" bulunan ise pek çoktur:
Dirsek, yanak, bacak, şakak, tırnak, parmak, oyluk, topuk, gırtlak, barsak gibi...
Ya üç "k"lı kıkırdak!"
Meğer uzuvların isimlerinde ne çok "k" varmış. Daha önce fark etmemişim.
Şaştım kaldım:)
