7 Mayıs 2013 Salı

Kahve Molası - Su'ya Güzelleme



Bugün hava şahane. Sevinçliyim. İçimden geldi. "Teşekkür ederim Tanrım!" demek istedim.  Sabahtan beri çalış babam çalış. Yoruldum. Mola verdim. Kahvemi içeceğim. Karşımda bir fincan kahve ve bir bardak su var. Önce bir yudum su içeceğim. Sonra keyfine vara vara kahvemi hüpleteceğim. Her gün kahve molamı bir şölen haline getirmeyi adet edindim. Mümkün mertebe her gün işime kısa bir ara veriyorum.  Koklaya koklaya kahvemi içiyorum. İyi ama bir fincan kahvenin yanında bir bardak su da içmiyor muyum peki? İçiyorum. Eee!.. Niye her defasında kahveye iltifat ediyorum? Ya su? Allahım!.. Ben ne yapmışım? Suyu bugüne kadar nasıl atlamışım? Du bi... Şimdi suyun hakkını vereceğim. Bugünkü yazımda kahveyi değil suyu başrole geçireceğim. Hımm... Nerden başlamalıyım? Su bardağını elime aldım. İçindeki suya derin derin baktım. Hey! Buldum. Yeni Türkü'nün o güzelim şarkısı İnatçı'daki gibi  kendimi subaşında yapayalnız bir küçük kızmışım gibi varsaydım. İçli içli.. Ağlamaklı... Ah! Söğüt ağaçları da anlarmış gibi döküvermiş saçlarını durgun suya... Mesela... İnatçının tekiyim ya... Aslında ne hoşum bu huyumla... Kendim gibi olmak istiyorum... Söğütler de benim gibi... Ah!  Girip... Usulca dalıp gönlümce yüzsem... İncitilmiş gülüşlerim yenilense o billur sularda... Heyy! Bayıldım ben suyla oynamaya!

Şimdi... Su'yla ilgili başka bir durum hayal edeceğim. Şöyle... Güya yerimden kalkıyormuşum. Bizim ofisin verandası varmış da ben  usulca verandaya geçiyormuşum. Bak şimdi... Elimde bir kabak varmış güya da ben elimdeki o  kabağı kovaya daldırıyormuşum. Allahım, su içmek kahve içmekten de keyifliymiş! Bak şimdi... Sedir ağacından bir kovayı gözünde canlandırsana... Sedir ağacından kovada bekletilen suyun ne denli güzel bir tadı olduğunu ben epeyce evvel öğrenmiştim. Aslında seninle bir ormanda olsak şimdi. O ormanda binbir ağaç çeşidi olsa sözgelimi. Sen "hagisi sedir ağacı?" diye sorsan bana. Ben sedir ağacını sana gösterebilir miyim sanıyorsun? Betonların kuleleştiği dünyada yaşıyorken öyle mi? Yooo... Nerdeee? Bilemem valla. Asla!  Fakat kitap okuyorum ya... Ben bunu bir kitaptan öğrenmiştim.  William Faulkner'in Döşeğimde Ölürken adlı kitabını okumuş muydun bilmiyorum?  İşte bu anlattıklarımı o kitapta okumuştum. Nasılmış biliyor musun? Sedir ağacında bekletilen suyun, "ılığımsı-serin, tıpkı sıcak temmuz yelinin sedir ağaçları arasında eserkenki kokusunu andıran hafif bir tadı" olurmuş. Ne hoş değil mi? Bırak sedir  ağacından yapılmış kovadan su içmeyi, bu cümleleri okurken bile sudan sarhoş olur insan inan ki!.. Ama böyle su içmenin incelikleri var tabii. Su sedir ağacından kovada en az altı saat durmalıymış... Bu biiirr!..  Sonra kabakla içilmeliymiş. Bu da ikiii!.. Çok şeker vallahi. Madeni kaptan asla su içilmemeliymiş. (Hele plastik bidonlarda bekletilen suları hiç bahis konusu etmeyeyim şimdi.) İşte o kitaptan bütün bunları öğrendim ben. Bu açıklamaları yaptım ya, hayalime devam edeceğim kaldığım yerden.. Güya geceymiş tamam mı? (ofisin panjurlarını kapattım.) Hımm... Bir zaman avludaki ot mindere uzanıp herkesin uyumasını usulca beklemişim.  Efendime söyleyeyim, sonra gizlice verandaya çıkıp sedir ağacından kovanın başına gelmişim. (Su bardağını tam önüme koydum.) Karanlıkta suya bakıyormuşum. (bardağın içindeki suya baktım) Suyun duru yüzünü kepçeyle karıştırarak uyandırmadan kovada belki bir iki yıldız... İçmeden önce belki kabaktan kepçede de bir iki yıldız görüyormuşum.  Bardağı elime aldım. İçindeki suda iki yıldız gördüğümü varsaydım. Elimdeki bardak değil kabaktı sanki. Suyu yudum yudum içtip bitirdim. Aaa!.. İnan bana suyun tadı her zamankinden farklıydı. İçeriye seslendim: "Hey! Siz sucuyu mu değiştirdiniz, kuzum? Bu suda ılığımsı-serin, tıpkı sıcak temmuz yelinin sedir ağaçları arasında eserkenki kokusunu andıran hafif bir tadı var sanki!"  dedim.

Hey! Telefonum çaldı. İşe dönmeliyim. Bakar mısın, kahvemi içmeden kahve molam bitti. Seni bilmem ama... Ben bu su molasını sevdim:)

          2.  sağdaki fotoğraf sedir ağacı link        
          3. Yeni Türkü-İnatçı








6 yorum:

  1. Suya yazmak da güzel aslında, suyu yazınca da... Zîra o kadar gereksiz içecekler var ki, bazen suya haksızlık ettiğimizi düşünüyorum. Oysa anlattıkların su içmenin başlı başına bir keyif olduğunu söylüyor.

    YanıtlaSil
  2. cüneyt, nazım hikmet sevgiyi anlatırken ne hoş söylemiş...

    "geceleri ateşler içinde uyanarak
    ağzımı dayayıp musluğa
    su içer gibi" demiş.

    su... tadı hep aynı gibi gelir. oysa su şiirlerinin baş şairi ahmet haşim, evinde muhtelif şişelerde, istanbul'un muhtelif kaynak sularından örnekler bulundururmuş. hamidiye, taşdelen, çamlıca, kısıklı, halkalı vesaire... ahmet haşim kaynak suların arasındaki tat değişikliklerini çok iyi farkedebiliyormuş. herhangi birinden bardağa konan suyun, hangi kaynak suyuna ait olduğunu kolaylıkla anlayabiliyormuş. ne hoş değil mi? ahmet haşim... su... sanki suyun tadı hep aynıymış gibi düşünürüz değil mi? değil işte... her kaynak suyunun farklı lezzeti var elbette... yaşamın hayhuyunda ıskaladığımız tatlar bunlar:)

    "akşam,yine akşam, yine akşam, bir sırma kemerdir suya baksam" diyeyim.

    şairlerin ruhuna rahmet gönderivereyim:)

    YanıtlaSil
  3. Değerli blog yöneticisi;
    Web sitenizin, Facebook sayfanızın ya da YouTube videolarınızın hitini artırmak istiyorsanız; HitLeap ile tanışın! Web sitenizi HitLeap'e kaydettikten sonra zaman zaman alexa değerlerini kontrol edin. Şaşıracaksınız!
    Doğrudan ücretsiz üye olmak için:http://tinyurl.com/HitleapTrafficExchange
    Detaylı bilgi almak için: http://bedavahitsiteleri.blogspot.com/2013/04/hitleapparakazanma.html

    YanıtlaSil
  4. Öylesine coskulu yazıyorsunuz ki bazen imrenebiliyor insan yazdıklarınıza.

    Geceleyin karanlıkta suya attım ben sesimi...

    YanıtlaSil
  5. Darmadağın, duydum ben sudaki sesi:)

    YanıtlaSil