17 Temmuz 2015 Cuma

Bir Zamanlar Fırtınalar Estirirdi. Eskisi Gibi Değil, Şimdi Değişti.




Derenin öbür kıyısında, ben, artık büsbütün başka bir adamdım. O gün bugündür, kendimi toplayamadım. Dereyi atlarken, sanki içimden ağır bir şey yuvarlanıp düştü. Öyle bir şey ki, on dakika öncesine kadar, ben onu kalbimin üstünde veya kafamın içinde, bir demir gülle gibi taşıyordum. İşte bu, yuvarlanıp düştü. Şimdi, hafifim. O kadar hafifim ki kolumu bir kanat gibi kımıldatsam havaya uçabilirim.

İnsanın gönlü ne tuhaf Günün birinde, kavak ağaçları arasından, bir genç kızın gülümsemesi, bir derecik, bir atlayış. Her şey değişiyor. Ortada, biraz önceki adamdan eser kalmıyor.

Nereye gitti, o adam ne oldu? Eriyip gidiverdi mi? Ve onun yerine gelen bu adam kimdir? Nedir?

Kendi kendime, aşık olduğumu itiraf etsem çok gülünç bir şey yapmış olurum. Yaşım otuzu geçti. Ben beladan artakalmış bir adamım.

yakup kadri karaosmanoğlu/yaban

 

4 yorum:

  1. Yaban'ı liseden sonra bir kez daha 15-20 yıl filan önce okumuştum sanırım.....
    Kurtuluş savaşı yıllarında orta anadolunun bir köyünün sosyolojik durumu ve köye gelen İstanbul'lu bir adamın (Yaban) hikayesiydi yanlış hatırlamıyorsam....
    Hangi ara aşk vardı hatırlayamadım......

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hiç kaçırmam aşk hikayelerini Hayalcinin Arkadaşı:)

      Sil
  2. başlığı gördükten sonra el kadar bebeme "kumarı yoooktuuur kavga etmeez her gece barlara gitmeeez" diye şarkı söyleyip "ne bileyim ben" diye bağlayamayarak beyin fırtınası yaşattım. arada brainstormin iyidir. başlık da nası sevimli (:

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne şahane şarkıdır di mi Semmma:)

      Sil