18 Kasım 2010 Perşembe

Kolonya İkram Etmenin Aslında Küçük Bir Tören Olduğunu Hiç Düşünmüş Müydün?


Ben müşterek insan duygu ve hareketlerini keşfetmeyi ve izlemeyi çok severim. Bak şimdi... Önce bir  kaç soruyla başlayayım. Diyeyim ki, "Sen gelen misafirlere kolonya ikram eder misin ve eline kolonya dökülen kişiler nasıl davranıyorlar dikkat eder misin? Peki kolonya ikram etmenin küçük bir tören olduğunu hiç düşünmüş müydün? Mesela ben kolonya ikram edilince, verdiği koku ve serinlik hissinin bambaşka bir anlamı olduğunu Masumiyet Müzesi’ni okuyunca fark etmiştim. Romanda anlatılan, daha önce dikkat etmediğim, adeta bir nevi küçük kolonya törenlerini, tek tek gözümün önünde canlandırınca, anlatılanlar hiç de bana yabancı gelmemişti. Kolonya ikram edilen kişilerin, yaptıkları bu aynı hareketleri, çoğu kez ben de gözlemlemiştim.

- Dikkat edilirse görülecek ki, ikram edilen kolonyayı insanlar ellerine, alınlarına, yanaklarına kutsal bir sıvı gibi istekle, hatta umutla sürüyorlar.

- Kimileri ellerine dökülen kolonyayı bileklerine sürüyor. Koklarken nefes darlığını yenen biri gibi nefeslerini derin derin içine çekiyor ve sonra arada bir uzun uzun parmaklarının ucunu kokluyorlar.

- Kimileri kolonyayı çok az alıyor. Zarif hareketlerle sanki avuçlarının içinde hayali bir sabun varmış da ellerini içinde yuvarlaya yuvarlaya sabunu köpürttürüyormuş gibi yapıyorlar.

- Kimileri ise bolca kolonya alıyor. İki avucunu susuzluktan ölen biri gibi açıyorlar da kolonyayı kana kana su içen biri gibi neredeyse hırsla yüzlerine sürüyorlar.

- Kimisi ise, romandaki kahraman Kemal gibi, kendi sırası geldiğinde, avuçlarını sabırsızlıkla açıyor. Sevgilisinin kolonya dökmesini beklerken, bir an göz göze geliyorlar. O zaman ilk bakışta birbirlerine aşık olan bir çift gibi derin derin birbirlerine bakıyorlar. Eline dökülen kolanyayı koklarken avuçlarına hiç bakmıyor ve gözlerini sevgilisinin gözlerinden hiç uzaklaştırmıyor.

Orhan Pamuk Masumiyet Müzesi adlı romanında kolonya ikram etmenin, otobüs yolculuklarında muavinin tek tek bütün yolculara ikram etmesi gibi, evde de televizyon etrafında toplanan insanların bir cemaat oluşturduğunu, aynı kaderi paylaştıklarını, her akşam aynı evde aynı televizyonu seyretmelerine rağmen, hayatın aslında bir serüven olduğunu ve hep birlikte bir şey yapmanın güzelliğini hissettirdiğini söyler.

İstersen denk geldiğinde kolonya avuçlarına dökülünce, insanların neler yaptığını bundan sonra daha dikkatle izle... Bakalım küçük kolonya törenleri ve ikram sonrası insan halleri, sende de hayatın aslında bir serüven olduğunu ve hepbirlikte bir şey yapmanın güzelliğini hissettirecek mi? Peki, farkında mısın? Sen nasıl davranıyorsun acaba, senin avuçlarına kolonya dökülünce? Acaba hangi müşterek insan davranışlarından birini yapıyorsun? Düşünsene...

4 yorum:

  1. Gerçekten de insanlar hep farklı bir şekilde alırlar kolonya ikramını,ben elimde sabun gezdirir gibi ellerimle oynarım,kesinlikle yüzüme götürmem..:))

    YanıtlaSil
  2. Selam Vildan sanırım ben istisnayım.
    Arkadaşım evine her gittiğimde kolonya ikram ederdi. Onun yaşındaki kişiler için bu töreni olağan karşılardım. Fakat bilmem kaç senesinin kolonyasının kokusu berbattı. Demir demir kokardı. Olsun..arkadaş hatırı bu koklamayıverirdim.
    Sonra abartıp.. İki avucumu da doldurmaya başladı. Katlanılmazdı bu kadarı benim için.
    Bir gün tam kolonya elinde ikrama hazırlanırken; Ben almıycam dedim.
    Bakakaldı .. sanki sohbetimizin anahtarı kolonyaymış gibi tatsız geçti. Oysa ben o illette bulaşmadığım için çok mutluydum.
    bir sonraki ziyaretimde beni elinde kolonya ile karşıladı kabanımı üzerimden alırken..daha oturmadan kolonyayı uzattı ve otomatikman uzattığım ellerime şakır şukur boca etti
    Ben okadar mikroplumuydum. O anda kendimi üzerine ilaç sıkılmış bir böcek gibi hissettim. Bu raundu da o kazanmıştı.
    Yaşlıydı..hürmetim vardı.
    Sonraki görüşmelerimizde kapıda elinde kolonya ile bekliyor oldu ve ilk yaptığı beni ilaçlamak oluyordu. O anki psikolojimi siz hayal edin.
    Tabi elimdeki kolonyanın çoğu yerlere dökülüyor..ellerim halıya silkeleniyor..oturduğumda üzerime kokusu sinmesin diye de kucağımdan uzakta tutuyordum.
    İşte kolonyanın bana hissettirdikleri ve yaptırdıkları bunlar. Artık hangi kategoriye giriyorum sen kararla Vildancığım.
    Abartı yok inan.. sevgiler :)

    YanıtlaSil
  3. @CWRM, bazı durumlarda fark etmeden birşeyler yapıyoruz ya farkederek yapmak çok zevkli.. hele başkalarının aynı durumda ne yaptığına dikkat etmek hoş vallahi:)

    @Dilek... Ne güzel bir paylaşım yapmışsın. Demek böyleyken böyle oluyor.. İyi ki kolonya ikram etmiyorum sana.. Ama sana bir şey söyleyeyim mi, sen hep kolonya ikram edersin biliyor musun:)) AAA! Sahiden.. Dikkat edeceğim bakalım ne yapıyorsun eline kolonya dökülünce:)
    Sevgiler hepinize..

    YanıtlaSil
  4. Ben hep unuturum misafire kolonya ikram etmeyi, istemeleri lazım.
    Emin değilim, benim sevdiğim kokuyu herkesin sevebilme ihtimalini ve bunu zorla dayatma gibi de görüyorum içten içe belki, gerçekten hiç düşünmemiştim ama şimdi aklıma bunlar geliyor.
    Bunun bir ritüel olduğunu düşünmemiştim daha önce.
    Herzamankinden, teşekkür.

    YanıtlaSil