Mozaik yeni girdi dünyama. Haftada bir gün atölyeye gidiyorum.
Renkli camlarla oynamayı çok seviyorum.
Abartma sanatında üstüme yoktur. Biri bitince diğerine başlıyorum.
Örnekse, tukan kuşu sehpa biter bitmez yukarıdaki mozaik tabloyu yapmaya başladım.
Hocam çizdi. Ben camları kesip, rodajlayıp, yerleştiriyorum.
Cam yolculuğu büyüleyici...
Ne yapacağım bu kadar sehpayı bilmiyorum:))
Laf aramızda, bi de feci cimriyım.
Kimselere veremiyorum😂
Üç hoca enstrümanlarıyla eşlik ediyormuş.
Gelmek ister misin, dedi.
Hiç ikiletmedim.
Koşa koşa gittim.
Allahım, bayıldım.
Bir aydır gidiyorum:)
Netice?
Gülmeyin....
Son birikimlerimle akordiyon almaya karar verdim.
Bir kaç haftaya gelecek.
Abartma sanatı eylediğim zamanlar...
Arz ederim.😅
Çok zor bu sefer ki mozaik. İnce ince uğraşıyorsun. Ben de çok yapmak
YanıtlaSilisterdim, öğrenmek isterdim. Kimbilir ileri de bu yolda açılır. Yaptıklarını insanın verememesi
çok normal çünkü el işleri biricik oluyor, başkasını istesen de yapamazsın. Hele böyle
bir zamanda bunlarla uğraşmak çok kıymetli. Ellerine kollarına sağlık..
Pelinpembesi, bu kez artık taşları değerlendirebiliyorum. Çok iyi oldu... Sağolasın. Sen bir başlasan şahanelerini yaparsın eminim.
SilMozaik sehpa ile akordiyon birlikteliği ne güzel olur.
YanıtlaSilSağlıkla, mutlulukla.
Makbule çok heyecanlıyım. Bakalım akordiyon denemem nasıl olacak? Çook istiyorum. Lütfen Allahım akordiyon çalabileyim:) Amin.
Silakordiyon dinlemeyi sevdiğim seslerden, ne çok isterdim o koroda olmayı şarkı söylemeyi :) ne güzel abartıyorsunuz ne iyi yapıyorsunuz..
YanıtlaSilYok yok koro falan diil Kumçocuk. Bir nevi komşuluk dayanışması:) Ve haftada bir akşam iş çıkışı şarkı söylemeye bayıldım... Sanırım hayat izin verdikce hep gideceğim.
Sil