Vay babasını sayın seyirciler!
Hiç bu kadar kocamanını görmemiştim.
Yürüyordum.
Yağmur yağıyordu.
Onu gördüm.
Yolun tam ortasındaydı.
Önce kolaylık, iyilik olur diye düşündüm.
Alıp yol kenarına koymaya karar verdim.
Sonra durdum.
Bırak, karışma,
dedim kendi kendime.
Kendi yolunda ilerliyor.
Nasip neyse bulacak.
Kader neyse olacak.
Olduğu yerde bıraktım.
Yürümeye başladım.
Doğru mu yaptım?
Belki de?
Acaba?
Ne bileyim?
Hepimiz yoldayız nihayetinde.💓
Ben de çok kaldırırım kenara onları çünkü ezilip gidiyorlar ayaklar altında. Lakin bu pencereden bakınca haklısın bazen kadere müdahale etmemek gerekiyor sanırım.
YanıtlaSilbence de yoluna karışmamak daha iyi.
YanıtlaSilÇok yolun üstündeyse ezilmesin diye kenara alırdım.
YanıtlaSilYol ne kadar emekle sarmalanmışsa o kadar güzel değil mi?
YanıtlaSilSevgiler...
Bilmiyorum, daha önce gördünüz mü, yağmur sonrası hazirelerde mezar taşlarına tırmanırlar
YanıtlaSil