Dün kabus gibi bir gündü... Bazan bütün çapariz işler bir araya gelir mi? İnanki geldi... Hava öyle sıcak, öyle bunaltıcıydı ki... Üzerine tüm gün yaşadığım olumsuzlukları ekledim mi... Öyle böyle değil... Bütün gün kaşlarımı çatıp oturdum. Feciydim, feci... Bir ara beynimin resmen fokurdadığını hissettim. İyi amaa... Hiiç kızacak, köpürüp öfkelenecek, mücadele edecek halim yoktu ki... Hiiiç!.. Nerdeee? Bilakis, ikindiden sonra "Pes!.. Bugün zalimlerle, haydutlarla, üçkağıtçılarla ve bilumum kötülerle daha fazla mücadele edemeyeceğim." dedim. Hayata silahımla rozetimi çıkarıp kendi ellerimle teslim ettim. Akabinde istikâmetimi seçtim... Marş marş sinemayaaa... Oh yaa! Meğer ben yaz başından beri sinemaya gitmemiştim. Meğer ben... Sinemaya yaz mevsiminde gitmenin şifa veren etkisini aklımdan silmişim. Sana bir şey söyleyeyim mi? Sinema salonunun kapısından içeriye girdiğim gibi... Allahım, mevsim değişti sonbahar oldu sanki... Salon klimaların etkisiyle buz gibiydi buz!.. Nasıl hoşuma gitti anlatamam. Gülümsedim. Zaten oldum bittim soğuk havayı, rüzgârı, sıcağa tercih eden bir bünyeye sahibim. Sinemada sonsuza kadar öyylecenee donup kalaydım razıydım. Bir de beyaz perdede Spider Man'ın son filmi oynuyordu ya... Bayıldım!.. "Hop dedik Peter Parker, uzatmalı kızıl saçlı sevgilin Mary Jane'i ne yaptın?" bile demedim. Çünkü laf aramızda Mary Jane'li Spider Man filmlerini de çizgi romanlarını da sahiden severim. Hey!.. Ben var ya, hem yeni Spider Man'i, hem de sarışın ve akıllı sevgilisi Gwen Stack ile aşkını şıp diye benimsedim. Serin sinema salonu ve çizgi romandan sinemaya uyarlanmış şahane Spider Man filmiyle kendime geldim. Veee... Ne diyebilirim? Oh!.. Bu sıcak, bunaltıcı yaz mevsiminde... Sinemanın hayatımı eşsiz kıldığını gene hissettim:)
