Şşşttth!.. Kimse Duymasın! - 23-

 İstanbul'daydım.

Hayalle gerçek arasında yürüyordum.

Soğuktu.

Rüzgar kulağımda çığlık atıyordu.

Yoruldum.

Duvarın önünde durdum.

Derin bir "Ohhh!" çektim.

"Ohhh!"

Birden karşımda bir cin belirdi.

"Beni   sen mi çağırdın?" dedi.

Gözlerimi fal taşı gibi açtım.

"Ben mi? Seni mi? " diye sordum. "Sen kimsin ki?"

"Benim adım Oh. Bu duvar benim evim.

Evimin kapısının önüne gelip beni çağıran sen değil miydin?"

Gülümsedim.

Elimdeki fotoğraf makinesini cin'e verdim.

"Bu duvarın önünde fotoğraf çektirmek istiyordum.
Sanırım yüreğimden geçeni duydun.

Rica etsem fotoğrafımı çeker misin?" diye sordum.

Fotoğrafımı çekti. 
Hemen makinemi geri verdi.
"Selfi çekmediğine sevindim." dedi.

Güldüm.

  "Sağol" dedim.

Duvara doğru yürümeye devam ettim.

Gerçektennn!