Mutluluk Nedir?

Ben radyo zamanı çocuğuyum ya önce etkili sesiyle  tanıdığım , sadece sesiyle hayalimde şekillendirdiğim biriydi Çetin Tekindor. Hatam varsa, lütfen  biri beni düzeltsin. Siyah beyaz televizyon döneminde Beyaz Gölge'de  Koç Reeves'e, Mc Millan ve Karısı adlı dizide Mc Millan'ı canlandıran Rock Hudson'a ses veren  gene  Çetin Tekindor değil miydi?  Peki Kaçak dizisi... Hani  o gece televizyonda Kaçak Dr.Richard Kimble'ın dizi filmi varsa, sokaklarda kimse kalmazdı ya... Hatırladın mı? İşte bu ünlü dizi kahramanına ses veren  gene Çetin Tekindor'du. Kesin! Filmin konusu kadar Çetin Tekindor'un sesi  de filmi daha cazip kılıyordu inan bana...  Haydi o kadar geçmişe gitmeyelim. Yakın geçmişte Bir İstanbul Masalı'ndaki ya da Babam ve Oğlum'daki hallerini düşünelim. Bambaşka kişilikler ve bambaşka roller... Şahane bir ses, olağanüstü rol becerisi... Memleketimin en önemli tiyatro, sinema ve seslendirme sanatçılarından biri olduğuna tüm yüreğimle inanıyorum. Bilirsin bazı sanatçılar sadece sanatlarıyla vardırlar. Onları özel hayatlarıyla  göremeyiz ortalıklarda..  Arada güzel bir iş yaparlar. Sonra bilerek ortadan kaybolurlar. Farkında olmayız ama onları çok özleriz aslında... Onlarsız boş kalır hani içimizde bir yerler.. "Haydi canım sende, daha neler!"deme lütfen... Sahiden içimizde bir alan onlarsız  boştur. Herkesin bu kadar kendini oyuncu sandığı bir dünyada sanki eksiklik hissedilmez gibi gelebilir. Kime baksan oyuncu... Mankeninden, şarkıcısına... Sözümona dağ taş oyuncu dolu... Sonra bir televizyon dizisi  ya da  ne bileyim bir sinema filminde birden müthiş sesleri ve o güçlü oyunlarıyla karşımıza çıktıklarında... Nanananomm...  İşte tam o zaman... Tam içimizin fark etmediğimiz boşluğunu lıkır lıkır doldurmaya başladıklarında anlarız onlarsız  bir şeylerin ne kadar eksik olduğunu... Sadece sanatları ile değil duruşları ile de hayatımıza anlam katarlar.  Şimdi nereden mi aklıma geldi Çetin Tekindor? O kadar mutluyum ki.. Çetin Tekindor'u  bu sezon Deli Saraylı adlı dizide televizyonda, Av Mevsimi adlı filmle sinemada seyredebileceğimi öğrendim ya kanatlandım gene inan ki... Bazan bana mutluluk nedir diye soruyorsun ya...  Bence mutluluk  bu işte... Mutluluk olağanüstü  ses ve hakiki oyunculuk karşısında   duygulandığını hissetmektir.

Ah Bu Şarkıların Gözü Kör Olsun!

Bilmiyorum şu şarkıyı hatırlar mısın? Şahin Çandar'ın sözleridir hani... Bir Avni Anıl bestesidir. "Öyle dudak büküp hor gözle bakma... Bırak küçük dağlar yerinde dursun... Çoktan unuturdum ben seni çoktan... Ah bu şarkıların gözü kör olsun... Aklımda kalmazdı yüzün ellerin... Ah bu şarkıların gözü kör olsun... Bir gülüşün var ki kaş çatar gibi... En sıcak sözlerin azarlar gibi... Hiç bağlanır mıydım çocuklar gibi? Ah bu şarkıların gözü kör olsun... Seni terk edip de gitmek var ama... Ah bu şarkıların gözü kör olsun." Of, ne şarkıdır ama! Az önce radyoda denk geldim. Son zamanlarda inan Türkçe şarkıların sözlerini anlamakta zorlanıyorum. Şarkıcıların ağızlarının içinde kelimeler yuvarlanıp, harcanıp gidiyor. Bu şarkıyı kim en güzel söylerdi biliyor musun? Şimdiki çocuklar tanır mı onu acaba? Ben bile şimdi dinlemeseydim aklıma gelir miydi? İnan ki unutmuşum. 69 yaşındayken, tam 14 sene evvel en güzel ayda, yani Eylül'de dünyamızı terk etmişti. Nasıl nev i şahsına münhasır biriydi değil mi? O kendine has giyimi, üstelik kendisi tasarlardı modellerini, o güzeller güzeli İstanbul Türkçesi ile seyircilerine seslenişindeki edası, tavrı... Nasıl her bir kelimenin hakkını vererek, nasıl vurgulu, nasıl tane tane söylerdi şarkıları hatırladın mı? Niye acaba televizyonda eski programları ya da klipleri yayınlanmıyor? Belki de yayınlanıyordur da ben denk gelmiyorumdur bilmiyorum. O kadar güzel söylerdi ki kalpten vururdu insanı. Bazı şarkılar, hele özel sanatçıların o şahane yorumlarından dinleniyorsa, mahvetmez mi sahiden insanı? "Ah bu şarkıların gözü kör olsun!" dedirten büyük bir sanatçıdı Zeki Müren! Ruhuna rahmet!

Taşında Karikatür Olan Mezar

17 Ağustos 1929 tarihli Akşam gazetesini okuyanlar, gazetenin üçüncü sayfasında, yeni bir karikatür kahramanıyla tanışırlar. Çağdaş Türk karikatürünün en ünlü isimlerinden Cemal Nadir'in Hüseyin Rahmi Gürpınar ve Ömer Seyfettin'in hikayelerinden ilham alarak çizdiği Amca Bey'dir bu figür. Sanıyorum memleketimizde karikatürü sevdiren isimlerin öncüsüdür Cemal Nadir. Cemal Nadir'in karikatür konusundaki düşüncelerini ifade ettiği şu sözlerini çok severim: "Ben karikatürü bir güzel koku gibi insana bir an zevk verdikten sonra elde bir boş şişe veya sarı bir leke bırakıp havaya karışan bir marifet olmaktan başka türlü anlıyorum. O ne palyaçoluktur, ne de göbek attıran, çeneleri ağrıtan kahkahadır. Bence karikatür, insan beyninin muhtaç olduğu tebessüm ve tefekkürü (düşünceyi) temin eden bir güzel sanat olmalıdır." Ne hoş sözler değil mi?

Amca Bey, aynı zamanda insanların biblolarını satın aldığı ilk karikatür kahramanı olmuş. 1940 yılında Ressam Muhsin Rıfat tarafından bibloları yapılan Amca Bey'in bu başarısını, yıllar sonra Oguz Aral'ın efsanevi karikatür tiplemesi Avanak Avni tekrarlamıştı. Ayrıyeten Amca Bey adlı bir mizah dergisi 2.Dünya Savaşının ortalarında yayımlanmaya başlanmış ve 1944 yılına kadar da yayın hayatı devam etmiş.

Benim yazmak istediğim bir ilginç durum daha var. Ülkemizde ilk ve belki de tek mezar taşında bir karikatür varmış. Taşında karikatür olan mezar,1947 yılında, 45 yaşında, çok erken vefat eden Cemal Nadir'dir ve Zincirlikuyu Mezarlığı'nda, mezarının taşındaki karikatür de ünlü tiplemesi Amca Bey'den başkası değildir. Ortaköy'de bir sokağın adına "Amca Bey Sokağı" adı verilmiş. Acaba o sokakta oturanlar Amca Bey'i ve Cemal Nadir'in kim olduğunu biliyorlar mıdır? Biliyorlardır değil mi? Biliyorlardır... Umarım!

‘‘Bir tel kopar ve ahenk ebediyyen kesilir.”