"Bazen düşünür müsün, başka birşeymiş gibi kendini? Şimdi bilmiyorum yaşımı, Kaç boğumluydu kuyruğum, zehirim ne kadar keskindi... Çevremde kızıl bir ateş çemberi, kaldırıp kuyruğumu bir gün, sokmayı düşündüm kendimi.
Bazen düşünür müsün sen de, başka bir şeymiş gibi kendini? Kendi kendini gören bir, göz gibi oldun mu hiç? İçe dönük bir göz gibi? Gözünün bebeğinden, kaç fersah gördün içini? Nereye kadar sürdü yolculuğun, dehlizin sanıldığından derin miydi? Söyle nerede buldun kemiklerimi? Yüzüğüm herhalde parmağımda değildi...
Bazen düşünür müsün sen de, başka bir şeymiş gibi kendini?"
-NOT-
Metin Altıok'un ruhununa rahmet. Şair affetsin beni, "Gibi" adlı şiirlerinden bazı dizeleri düz yazı haline getirdim. Çünkü yazanın elinden çıktıktan sonra, o şiir artık şairin değil okurundur, ihtimalini hep sevdim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder