Bugün mozaik dersinde geçtim tezgahın başına.
Nergis adlı can dostumun o güzel hatırına.
Dedim ona bir hediye yapayım ellerimle şöyle.
İki tane nergis çiçeği kondurdum mozaik ile.
Taşları tek tek seçip özenle kesip dizdim.
Yaptığım mozaiğe bayılıp kendimden geçtim.
Ama gelin görün ki iş bitince kalbim tekledi.
İçimden bir ses "Hediye etme, evde dursun" diye ekledi.
Öyle güzel oldular ki bakmaya hiç doyamadım.
Mozaiğimi arkadaşıma vermeye bir türlü kıyamadım.
Şimdi planım belli, stratejim ise tam bir olay.
Evimin en güzel duvarına asması olacak çok kolay.
Yarın bir gün Nergis çaya gelirse,
"Aa ne güzel nergisler!" diyerek bana seslenirse...
Gözlerimi kısıp, boynumu büküp diyeceğim ki ona:
"Seni her an anmak için bu nergisleri astım işte buraya!"
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder