Bir Fotoğraf Çekilebilir miyiz?

 

Dün gece benim kardeş arayıp "Ablam, yarın tiyatroya gidelim mi?" diye sorunca  daha cümlesini bitirmeden, "Tamam!" dedim. 

Kardeşim  öğretmendir. Sadece okulda değil, hayatın içinde de öyledir. Dinibütün, olgun, sohbeti ballı bir kardeştir. Edebiyatı, tiyatroyu,sinemayı, müzeleri, sanatın her dalını dört bir koldan takip eder. 

İki hafta okulu tatildi. Sadece bir  sabah birlikte kalvaltı yapabildik, o kadar. Çıkma teklifini kabul etmez miyim? Çok özledim.

Bugün tiyatro öncesi buluşacağız. Kararlıyım, kardeşimin üzerine titreyeceğim. "Gel kardeş, sen böyle otur, arkandan soğuk gelmesin" diye ihtimam göstereceğim. "Yavrum sen yaş aldıkça daha da güzelleşiyorsun. Nedir sırrın? Ablana anlatsana" diyeceğim. 

"Amaan abla, abartma!" diyecek. Gene de sözlerim hoşuma gidecek. 

Gülecek. Güleceğim.  Beraber güleceğiz

Tiyatroya giderken,  sarılarak yürüyeceğiz. Cep telefonlarımıza değil,  hayata fiyakalı bir fotoğraf vereceğiz.