Telefon çaldı, ekranda Hülya’nın adını görünce otomatikman gülümsedim. Zaten çok özlemiştim... Sesini duymak bile yetti.... Ama... Konuşurken küçük bir çığlık attığımı bilmenizi isterim! :)
Meğer Devlerin Savaşı’na bilet almış!
Ne zamandır bu oyuna gitmek istediğimi bildiği için bana harika bir sürpriz yapmış. Heyooo!.. Arkadaşlığın en Hülya’lı halidir kendisi… Çocukluğundan beri bilirim, canımdır, çok severim.
Tam bu heyecanı sindirmeye çalışırken üstüne bir de "Erken gel, önce bizde yemek yiyelim" demez mi?
İşte orada ikinci çığlık geldi! Hülya’nın elinin lezzeti gerçekten anlatılmaz, ancak yaşanır ve yenir:)
Saklayacak değilim ya, söyledim hemen son vaziyetimi... "Şeyyy… Diyetteyim de! Karbonhidratsız olsun e mi!":)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder