Nereden Başlasam?

Hayal Kahvem'e yazmayalı  o kadar uzun zaman oldu ki, bir türlü  dikkatimi diriltemiyorum. İçimde benden habersiz birikmiş; konuşulmayı, tartışılmayı, paylaşılmayı bekleyen onca şeyi usulca, yumuşacık yazmaya başlayabilsem keşke.

Du bi!.. İnceden inceden kıpırtılar başladı. 

İyi ama, yüreğimde pintiricik bir korkunun gezindiğini hissediyorum.

Gece evde yalnızken  duyduğumu sandığım  koridordan  gelen ayak sesinin uyandırdığı duyguya benziyor........

Fotoğraf- Madame Tutli Putli

Akıntıya Karşı Yolculuk

Yürüyordum. Hem yürüyor hem adımlarımı takip ediyordum.  Bir adım... Bir adım daha... Sanki o ayaklar benim değildi. Kendime, başka biriymişim gibi görünüyordum. İliklerime kadar ürperdim. Hemen  aklıma gelen ilk şarkıyı söyleyiverdim. 

"Dünya inan ki bildiğin gibi değil çocuk. 
Bir dümensiz sandal, belki oyuncak bir kayık.
 Leyla sensin, sevdiğin hayal değil çocuk. 
Eski bir sevdadır akıntıya karşı yolculuk."

Hüsnü Arkan söylemiyor muydu bu şarkıyı...  Ezginin Günlüğü hani... Çok severim. Ne çok oldu dinlemeyeli... Nereden aklıma geldi kim bilir? Saçlarımda yaz yağmuru, ellerimde nergis kokusu... Adım adım yürümeye devam ettim. Bütün hayatım uzak bir yıldızdan düşmüş gibiydi. Dilimde bir gençlik şarkısı... Gözetledim kendimi... Bendim.

Akıntıya Karşı Yolculuk