- BENİ İLGİLENDİRMEZ.. HOŞÇA KAL DON JUAN..
- AMA SUZİ..
Şu yukarıdaki karede görünen Yüzbaşı Tommiks, çocukluğumun çizgi roman kahramanlarından biriydi. İlla en çok hangisini seviyorum diye düşüneceğim ya, Zagor mu en sevdiğim çizgi roman kahramanı Tommiks mi bir türlü karar veremezdim. Doğacağı zamanı kim seçebiliyor ki ben seçeyim... "Kızlar çizgi roman okumaz" denen bir döneme ve aileye denk gelmiştim. Ailem iyi insanlardı. Sadece kızlarının çizgi roman okumasını istemiyorlardı. Evde benden altı yaş büyük abim vardı. Abim erkekti tabii. Abimin çizgi roman okumasına hiç ses edilmezdi. Of!.. Bu vaziyete fena halde içlenirdim. Niye erkekler çizgi roman okuyabiliyordu da kızlar çizgi roman okurlarsa ayıp oluyordu? Aklım hiç almıyordu. Bu soruyu onlara da sorardım. Net bir cevap alamazdım. Kestirme cevap şuydu... "Öyle işte!" Vay canına sayın seyirciler! Sana bir şey söyleyeyim mi, aklımın basmadığı hiç bir şeyi kabul etmedim. Tamam, ailemi çok severdim. Elbette onları üzmek istemezdim. Anlamıyorlardı beni! Ne yapabilirim? Ben çizginin büyüsüne kapılmıştım bir defa... Çizgi roman okumadan asla edemezdim. Abimi tenzih ederim. O can ı gönülden okuduğu çizgi romanları gizlice bana verirdi. Durum çoktan kafamda çözülmüştü. İşin ilmi onlara belli etmeden gizli okumaktan geçerdi. Kitap arasında... Yorgan altında... Banyoda... Okula giderken yolda... Nasıl bir heyecandı o! Bu dünyadan soyutlanır, çizgilerin peşi sıra giderdim. Şimdi o günler nereden aklıma geldi? Serüven dergisinde işte şu yukarıdaki kareye denk geldim. Suzi nişanlısı Yüzbaşı Tommiks'e kızmış. Tommiks te Suzi'yi yatıştırmaya çalışıyor. Arkada Konyakçı kahkahayla gülerken göbeğini hop hop hoplatıyor. Bu kareyi çok iyi hatırladım. Acaba o zamanlar kaç yaşındaydım? Anlamamıştım. Don Juan kimdi? Suzi Tommiks'e ne demek istemişti? Evdekilere Don Juan'ın kim olduğunu sorabilmem mümkün değildi. Nereden duydun deseler yalan söyleyemezdim. Acaba abim üniversiteyi kazanmıştı da evden mi gitmişti? Belki... O vakitler elbette internet yoktu. Bende ha babam sözlük, kitap karıştırıyordum. Bulmuştum... Don Juan bir efsaneydi. Çapkınlık timsaliydi. Kadınları evlilik vaadiyle kandıran, pişmanlık duymayan, arkasında kırık kalpler, kızgın kocalar, babalar bırakan zampara biri. Tanıdığım iki erkek vardı. Biri babam biri abim. Biliyordum onlar Don Juan değillerdi. Diğer tanıdığım iki erkek ise... Biri Tommiks... Diğeri Zagor. O kadar. Çocukluk ne güzeldi. Çocukluk saflık demekti. Suzi Tommiks'e Don Juan dediğine göre, demek Tommiks ansiklopedide anlatılan gibi biriydi. O zaman Zagor'u seçtim işte. Hoşçakal Don Juan dedim. Zagor'u tam manasıyla benimsedim. Zagor hiç aldatmadı beni. Gönül maceraları oldu ama evlenmeye kalkmadı. Elli yaşına geldi. Aynen benim çocukluğumdaki gibi. Tipi hiç değişmedi. Zagor'un arkasından seslendim... "Şey... Bay Zagor..." dedim. Şaşırdı. Döndü bana baktı. Ne yalan söyleyeyim çok sevindim:)
