"Bazı Şeyler Var Hayal Gücüme Gidiyor!"

 

"bi şey olmuycam

sadece yaşıyorum"

"anlık günlük

yaşayıp

bir ömürlük

hayaller

kuruyoruz."

"biz yanlış yaşamıyoruz

hayat ömrümüzden 

böyle akıyor"

"kendini kötü hissetmek

hiçbir şey hissetmemekten 

daha iyidir bazen"

"neyse..

biraz da

neşeli şeylerden

susalım!"

NOT- Cümleler Metin Üstündağ/Cemil Cahit Yavuz'un  başlıktaki adlı kitaptan - Film kareleri - Crella adlı filmden

İstanbul... Canım...

 

Bu fotoğrafları bu akşam gün batımı çektim. Orijinal renkler...

Ne güzel şehir değil mi? Çok seviyorum.

Kendimi Eylediğim Zamanlar...

 

Filmler seyrediyorum...

Brand Week İstanbul 2025'e gidiyorum.

 

Mozaikte tukan kuşu yapmaya  devam ediyorum...

Kadıköy’den Sütlüce’ye vapurla gidiyorum.

Göz'leme Defteri

 

Caravaggio – (1571–1610), İtalyan

Rembrandt(1606-1669) - Hollandalı

Cezanne  (1839-1906) - Fransız

Renoir - (1841-1919) * Fransız

Egon Schiele – (1890-1918) Avusturyalı

Pablo Picasso – (1881–1973), İspanyol

Francis Bacon – (1909–1992), İrlandalı-İngiliz

Lucian Freud – (1922–2011), İngiliz

Robert Mapplethorpe – (1946–1989), Amerikalı

Cindy Sherman – (1954–), Amerikalı

Matthew Barney – (1967–), Amerikalı

Jake & Dinos Chapman – (1966–), İngiliz kardeşler

Jordan Casteel – (1989–), Amerikalı

Tayyar Özkan (1962-) — Türk 

Geoffrey Chadsey (1967–), Amerikalı

Patrick Earl Hammie (1981–), Amerikalı

MoonlitSonbird tarafından tasarlanmış.

Kendimi Eylediğim Zamanlar...

 

Filmler seyrettim.

Bratislava'ya gideceğim. Araştırdım...

Kitap okuyorum...

Bienal 2025'in beş mekanını gezdim.

Bir Çift Ayakkabı

 

Van Gogh, “Bir Çift Ayakkabı” 1886

Bu bir çift eski ayakkabı…

Van Gogh fırçasını bu derin sessizliğe batırırken ne düşündü acaba? Yalnızlık mı, yoksulluk mu, yoksa hayatın kendini aşındıran yürüyüşü müydü aklındaki? 

Belki de sadece bir çift ayakkabıydı...

Her bakan, içine kendi yolunu koyuyor. Kimi yoksulluğu, kimi yorgunluğu, kimi direnci, kimi sadece var olmanın ağırlığını görüyor olabilir. Kimi de anlamsız bir resim diyordur belki.

Belki de sanat, sanatçının çizdiğiyle değil, seyredenin  hissettiğiyle tamamlanır.

Kendimi Eylediğim Zamanlar...

Urfa'ya gittim. 

 

Filmler seyrettim.

Okulda vize sınavları başladı.

Cam mozaik sehpa bitmek üzere...