Şşşth! Kimse Duymasın!.. - 10 -

Öyle hissediyorum ki,
O'nu çocukluğumdan beri, nasıl büyük bir aşkla sevdiğimi itiraf etme vaktim geldi.
Nasıl anlatsam bilmiyorum. 
Çünkü, bu, izahı kolay olmayan bir kara sevda vaziyeti. 



Ah!.. Bir bilsen... 
O aslında çok uzaklarda yaşıyor.
Sadece yılın bir ayı, iş gereği buralara geliyor.
Onun geleceği günü,  nasıl sabırsızlıkla bekliyorum anlatamam. 
Yüreğim heyecandan,
uçmayı yeni öğrenen bir kuşun kanadı gibi çırpınıyor.

Hele bizim köye geldiği zaman var ya...
Ah!.. Hiç sorma...
Gün boyu yemekten içmekten kesiliyorum da...
Gecem gündüzüm birbirine iyice  karışıyor.
 Ayrıcaa...
Anadilimde konuşmayı  unutarak... 
Yepyeni diller öğrenmek,

Sessizce bilmek, 
Usulca bilmek, 
Masumca bilmek istiyorum, mesela...

Eeee....
Aç... Susuz... Uykusuz kalıp... Üstüne bir de susunca...
 Heyy!
İnanmayacaksın belki bana ama...
Yüreğimde bir sır kapısı aralanıyor...
Yine yeni yeniden o esrarengiz his beliriyor.
Her vesileyle iman ediyorum inandığım Tanrı'ya.


Ah! Az kaldı. 
Biliyorum, o gene gidecek. 
Hatta gidişinin ardından,  memlekette  resmi bayram ilan edilecek.
Ben ise zifiri geceler gibi karalar bağlayacağım.
Arkasından sesleneceğim:

"Sevgili Ramazan, 
Lütfen,
geç kalma, 
seneye bari on gün erken gel.
Çünkü seni  çok seviyorum.


Gerçekten..."