Ömründe bir kez şiir yazmamış, ömründe düzgün bir kare çizmemiş biriyim. Yeteneğin, bazı insanlara doğuştan verildiğine inanıyorum. Ben yeteneksizler zümresindenim. Olsun. Hiç moralimi bozmuyorum. Şiir yazamayan ama şiir dizeleriyle sarhoş olan, çizgi çizemeyen ama çizgilerin büyüsüne kapılan bir ruhla ödüllendirildiğimi düşünüyorum. Memleketimde artık çeşit çeşit, rengarenk çizgi romanlar satılıyor. Ne güzel! Ben Zagor seven biriyim. Zagor'un menzilinde dolanıyorum. Geçen hafta Kara Kitap "Bak bunu sana aldım. Tam senlik." diye bir çizgi romanı elime tutuşturdu. Baktım. Kapağında Lilith yazıyordu. İç kapağına göz attım. Zagor gibi Bonelli ailesi tarafından destekleniyor, altı ayda bir yayınlanıyordu. Ne hoş!.. Kitabın önsözünde Faruk Türe "Şu anda dünyanın bir çok yerinde Lilith ismi feminizm ile birlikte anılıyor ve kainatın ilk feminist'i olduğu kabul ediliyor." diye yazmış. Bu cümleleri okuyunca, şöyle bir etrafıma baktım. Sonra kitabın kapağını hemencecik kapattım. Evde masamın üzerine bıraktım. Günlerdir Lilith'le birbirimize bakıyorduk. Bugün bir heves çöreklendi yüreğime. Aldım Lilith'i elime... Okumaya başladım. Sevdim Lilith'i... Yoo... Feminist değilim. İnan, feminist nedir diye sorsan, anlamını bile bilmem ki... Lilith'de feminist filan değil. Kara Kitap doğru tespit etmiş. Bu çizgi roman sahiden tam benlikmiş. Lilith kimi zaman aynı benim aklımdan geçen lafları söylüyor... Örnek istersen, kitaptan iki kare koyacağım. Bak...
Ne diyor? "Senin bağırsaklarını söküp kendime kolye yapacağım!" Akabinde ve detayında lakırdılarına şöyle devam ediyor... "Sonra derini yüzüp kendime güzel bir deri elbise dikeceğim!" Kimi zaman aynıları aklımdan geçer ama dillendiremem... Lilith dillendiriyor da ne oluyor? Kıyamıyor... "Öldürmek mi?" "...Ama seni öldürmeye hayır." "... Seni öldürmek mi... Bunu asla yapamam." diyor. İnsan nesli için tek bir gelecek vardır, kökünün kuruyacağı bir gelecek, toprağın derinliklerinde yok olup giden bir yaşam... Bil bakalım insan neslinin devamı için ne gerekli... Elbette kadın!
