"Oh, Papatya Son Bir Defa Bana Bak"

 

Oh, papatya
Son bir defa bana bak
Seninle kim kalacak ışıklar kapanınca?
Benden çok uzakta (Teoman şarkısı)

"Ben ölüme hayranlık duyan birisiyim. 

Tesellim ve sükûn buluşum hep "İyi ki ölüm var." cümlesi ile olmuştur. 

Sonsuz bir yaşamı korkunç buluyorum, fazla uzun bir yaşamı da kendi adıma ürpererek, fazla da uzatmadan, ancak kısaca aklımdan geçirebiliyorum.

Şimdi şu camdan, şehirden ve ağaçlardan, yollardan, asfalttan şu daha en az otuz yıl hüküm sürecek genç ve iştah dolu insanlardan ayrılmanın yolunu bana sunan o büyük kapıya hep şükranla bakıyor ve gideceğim düşüncesi ile kalabiliyorum. 

Yani bende ölüm değil, Allah korusun ölmeme, geç ölme korkusu var.

Kalıcılık ise başka bir züğürt tesellisi, dünya kalıcı değil ki insan ya da eser kalıcı olsun"

NOT: 

Şule Gürbüz'ün Hasan Cömert'le yaptığı 2013 tarihindeki söyleşisinden:

https://www.sabitfikir.com/soylesi/edebiyatdisi-olume-hayranlik-duyuyorum

Duyduk Duymayın Demeyin!

 

Şule Gürbüz'ün  Kıyamet Emeklisi adlı yeni romanının  ikinci cildini sonlandırmama ramak kaldı. Bitirmek istemiyorum. Hatta ikinci cilt biter bitmez tekrar ilk cilde dönmeye, en baştan okumaya  niyetleniyorum.  Çok sevdim. Bayıldım. Okudukça  dehşetli etkileniyorum.

Durdum bi. Öyyle durdum. Kitabı masanın üstüne koydum. Gözüm kitapta. Kulağım edebiyatçılarda. Çünkü iki cildi okuyan edebiyatçıların yorumlarını çok  ama çook merak ediyorum.  

Şimdiye kadar bir tane videoya denk geldim. Youtube'da Kıraathane İstanbul Edebiyat Evi'nde  Fatih Altuğ ve Selen Erdoğa,  Şule Gürbüz ve Kıyamet Emeklisi'yle ilgili tatlı tatlı  muhabbet ediyorlar. Harika iş çıkarmışlar. Yetmez ki!  Dahasını merak ediyorum.

Duyduk duymadık demeyin. Doğru söyleyin. Nolur benden gizlemeyin. Bu iki kitap hakkında yapılmış en son eleştiri, beğeni, yorum kimin?😅

Manasına Varabilmek İçin Dönüp Dönüp Okuduğum Cümleler....

 

"Aziz resim yapabilsem bu tenhayı çizerdim  diye düşünmüştü ama tenha diye kıraç bir boşluk, dünyanın ellenmemiş ayak basılmamış yerleri, ayın resimlerde gördüğü yüzü, atmosferin bir bilim dergisindeki fotoğrafı, bir çöl resmi, gasilgane, yaşayan kalmadığı için terk edilmiş eski bir mezarlık, kayıp bir uygarlığın harabeleri gibi benzeri olabilecek şeyleri düşündüğünde bunların hissettiği yanlızlığın ve tenhalığın yanında hem hep bir kıpırdanışa sahip, hem de sahipli olduklarını görüyor, atmosferde birden bir seyyale parlıyor,  çölde gökyüzü gece olup da başını eğmezsen çarpacak kadar yere eğilmiş kumları serinletir ve ışıldatır yıldızların en iri hali bir salon avizesi yakınlığında parlarken kumun altından  kıvrak ve memnun bir silkenişle bir ince battaniyeyi üzerinden atar gibi fırlayarak çıkan parlak sert gövdeli akrepler, incecik ne olduğu belirsiz yüzer gibi koşan canlılar, bütün kumun gündüzki  sabitliğinden ve sabit tepelerden şimdi hep bir kıpırdanış ve her kıpırdanışta şekil hatta coğrafya değiştiren büyülü hali gözünün önüne geliyordu." 

Şule Gürbüz/Kıyamet Emeklisi İkinci Cilt/ S.222

Yazmadım ama sor bakalım niye yazmadım:)

 

Vay arkadaş! Haftalar geçmiş. Tek satır yazmamışım, iyi mi? 

İki büyük nedeni var;

Birinci neden, üzerinize afiyet, iyi saatler olsunlara ha karıştım ha karışmak üzereyim. 

Mesela sorun bana... Size  bilumum cin,  peri, dev, cadı, zırtlan, şubat karısı, congulus, ejderha, canavar, obur, alkarısı, pispatik, şahmaran, enkebiri falan  tıkır tıkır  anlatırım:) 

İkinci neden,  Şule Gürbüz'ün  Kıyamet Emeklisi adlı yeni  kitabı çıktı. İki cilt üstelik.

İlk cildini aldım. Kitabı anlayabilmek maksadıyla iki paragraf ileri bir paragraf geri ritiminde okumaya başladım.  Kitap bana kendini açtı çok şükür. Günlerden sonra bugün bitirebildim. 

Şule Gürbüz anlatılarının  genzimi yakan zihnimi kışkırtan kendine has lezzeti var.  Hastasıyım. Hikayenin devamında neler olacak acaba? Meraktayım. Durur muyum? İkinci cildi hemen alacağım. Sonra bir süre  okumayacağım. Kendime işkence edeceğim. Kitabın bana seslenmesini  bekleyeceğim:)