Hayal Kahvem: jonglörlük

jonglörlük etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

10 Mayıs 2026 Pazar

Kendimi Eylediğim Zamanlar

Film seyrettim.

Kitap okudum.

Roma hayali kurdum.

Çiçekleri seyrettim.

3 top çevirdim. ( 4. topa henüz geçemedim:)

13 Ocak 2024 Cumartesi

Kendimi Eylediğim Zamanlar

Seyrettim.

Bu hafta sonu sinemaya gidip, seyredeceğim:)

Okudum.

Ukulele ve jonglörlük çalışmaya devam ettim.

Haftada iki sabah kürek çektim

Haftafa iki sabah çigong yaptım.

Haftada iki öğle arası pilatese gittiğimi de itiraf etmeliyim:)

Son haftalarda Anadolu yakasından Avrupa yakasına çok gittim geldim.

Çok yürüdüm.

NOT :

Arda kalan zamanlarda hep çalıştım.

Sigortacıyım.

Yılbaşında işim feci yoğun.

Gerçekten😊

16 Aralık 2023 Cumartesi

Babama yıllar önce demans teşhisi kondu. Demans; özellikle hafızayı, düşünme yeteneğini, dil ve konuşma merkezini etkiliyor. Son aylarda demansı oldukça yoğun yaşamaya başladı. Zihni çoğunlukla epeyce dumanlı oluyor. Eğer denk gelebilirsek, kimi zaman birazcık netleşebiliyor.

Ziyarete gelenlere, "Bil bakalım ben kimim?" sorusunu babama sormamalarını, direkt kendilerini tanıtarak söze başlamalarını rica ediyoruz. İnsanın çocuklarını, kardeşlerini, sevdiklerini tanıyamıyor olması acı verici. Ve elden bir şey gelmiyor.

Bugün ziyaretine gittiğimde mutfaktan üç mandalina kapıp babamın yatağının karşısında durdum. Jonglörlük yapıp mandalinaları çevirmeye başladım.

— Babaaa, bak ben ne yapıyorum! diye seslendim.

Mandalinaları döndürmeye devam ettim. Babam gözlerini açtı. Bana baktı.

Heyoo! Bu hareketler dikkatini çekti. Bir süre beni seyretti. Sonra var ya... İnanılır gibi değil! Babam önce gülümsedi, sonra kıkırdayarak güldü.

Yüreğim sevinçten hop ederek taaa aya kadar gitti, geldi.

Aaa! Durur muyum? Hemencecik devam ettim:

— Hey babiş, hatırlıyor musun, sen sirkte çalışırdın. Böyle top çevirmeyi bana sen öğretmiştin, dedim.

Dur durak bilmez bünyemi engelleyemedim. Heyecan içinde anlatmaya devam ettim:

— Babaaa... Babaaa... Ben ip üstünde yürüyordum. Sen de "Aman dikkatli ol kızım," diyordun. Hatırlıyor musun babam?

Aklıma bir şey geldi. Hemen telefonumu alıp babamın yanı başına geldim. Fotoğrafı gösterdim:

— İşte bak babiş, ip üstünde yürüyorum, bak... Bak... Hatırladın mı baba?

Babam başını hafifçe aşağı yukarı salladı. Sonra... Elimi tuttu. Evet... Evet, elimi tuttu ve elimi tutup:

— Benim kara kızım... dedi.

Evren, çiçek açmış parklarda oynayan çocukların kahkahasıyla şenlendi. Gökyüzü, rengarenk kuşların neşeli kanat çırpınışlarıyla doldu. Nasıl sevindim, anlatamam. Dünyalar benim oldu.

Gizli Not- Fotoğrafı instagramdan kopyalamıştım. Kim çekti bu fotoğrafı, maalesef yazmamışım.

12 Aralık 2023 Salı

Jonglörlük ve Semt Pazarı ve Gülmek

Artık üç topu en fazla on kere falan döndürebiliyorum. Jonglörlük yapmayı deli gibi seviyorum. Hatta eve kim gelse, hiç utanmadan gösteri yapmaya bayılıyorum.

Bugün öğle molasında bizim semtin pazarına gittim. İnsanlar nasıl mutsuz görünüyorlardı anlatamam. Her gün şahit olunan iç karartıcı olaylar... Bitmek bilmeyen savaşlar.... Pahalılık... Soğuk... Ayıca, hani bir söz vardır ya... Herkesin bir derdi var, durur içerisinde vaziyeti... Kim kimin içerisindekini bilebilir ki?

Di mi?

Tam mandalina tezgahının önüne geldim. Kaptım üç mandalinayı. Döndürmeye başladım. Sonra limoncuda kaptım üç limonu döndürmeye başladım. Sonra portakal... elma derken. Dayanamadı biri "Abla, nerden biliyon öyle yapmayı?" diye soruverdi.

Resmen zihnimde bir şimşek çaktı. Gülümsedim. "Küçükken bir süre sirkte çalışmıştım" deyiverdim.

Sonra ne oldu bilin bakalım? Kendi söylediğime kendim inandım. Gerçekten sirkte çalıştığımı hatırladım. Hatta ip üstünde yürüyordum, inanın. 😅

Pazardaki insanlar bana hep güldüler. Ben de güldüm.

Che Guevara mı söylemişti? Aslında, gülmek devrimci bir eylemdi.