Marteniçka ve Leylek

 Uzun zamandır gözüm havada beklediğim leyleği yuvasına yerleşirken görünce, 

ne yaptım bilin bakalım?  

"Hey! Yaşasın! Hoşgeldin" diye sesleniverdim. 

 Marteniçkamı bileğimden çıkarıverdim. 

İlk gördüğüm  meyve ağacının dalına asıverdim. 

"Dileğim kabul olsun,  meyvelerin bol olsun, " diye bağırıverdim. 😊

ve Bahar ve Marteniçka ve Leylek

Marteniçkayı biliyor musunuz? 

Bulgar göçmeni bir arkadaşım öğretmişti. Mart ayı gelince, kırmızı ve beyaz yünlerden burarak yapılan, sonra dilek tutup bileğe takılan bir ip marteniçka.  Lakin bütün ay  göğe bakarak gezmeniz gerekecek:)

Niye mi?  

İlk leyleği görünce bileğinizden çözeceksiniz, benim dileğim senin ürünün bol olsun diyerekten meyve verecek olan bir ağacın dalına iliştireceksiniz. 

Rast gele...

Yaptım, Yapıyorum, Yapacağım:)

   Doğanın uyanışını seyrettim. Seyrediyorum. Seyredeceğim.

 2hafta 1 gün adlı  Podcast'i ilgiyle takip ediyorum.
https://medyascope.tv/podcast/2hafta-1gun/ 

  Şahane filmler  ve tiyatro oyunu seyrettim.

    Şahane diziler seyrettim, seyrediyorum.

Hem  film seyrettim hem muhabbet dinledim.

   Kitap okudum. Okuyorum. Okuyacağım, Ukulele çaldım. Çalıyorum. Çalacağım:)

 

 Orhan Pamuk'un Kar'ını okuyunca, dayanamadım, Kars'a gittim, geldim:)

  Bulgar göçmeni arkadaşımdan öğrenmiştim.

Her Mart ayında marteniçka yaparım.  Gene yaptım.

Dilek tutup bileğime taktım.

Şimdi leylekleri gözlüyorum. İlk leyleği gördüğümde bileğimden çıkaracağım.

Çiçek açan bir ağacın dalına asacağım:)

10. Kocaeli Kitap Fuarı Kapılarını Bensiz Açmış.

Bu sene ilk kez öğrendim  marteniçka yapmayı.  Kırmızı ile beyaz yün ipliği bürdüm, duamı ettim, bileğime bağladım. Sonra diktim gözümü göğe... İlk leyleği bekledim. Hey! Gördüm. Yeminle az kalsın sevinçten kanatlanıp uçuverecektim. Ohhh! Şükür, dedim. Bileğimden çıkardım marteniçkamı,  taktım erik ağacının dalına..."Çok olsun meyven, e mi?" dedim. Ağacın yapraklarını usul usul sevdim.

İyi de, marteniçkamı bileğime takarken, Evliya Çelebi misali,  "şefaat" diyeceğime, "seyahat" mi diledim acaba? Ne oldu biliyor musunuz? O gün bugündür tam beş kez bindim uçağa... Valla... Erzincan senin, Amsterdam benim uçtum durdum. 

Neden bunları yazıyorum biliyor musunuz? Şehrimdeki 10. kitap fuarı bugün bensiz başladı. Şimdi Ege'nin güzel bir beldesindeyim. Çalıştığım sigorta şirketinin acenteler toplantısı var da... Dönüşte gene uçağa bineceğim. Olacak mı iki haftada  altı kez uçuş...  Hay canına sayın seyirciler!

Bu gece hıdrellez.  Hızır peygamber'in var ya, tek kelimeyle hastasıyım. Uzun bir mektup yazdım. Çiçeğin bol olsun e mi, diyerek gül dalına astım...  Sonra mı? Ne olacak? Sonrası iyilik güzellik...   Evvelallah.

Ve Leylek Ve Marteniçka Ve Erik Dalı

Şu hayatta seni en çok ne mutlu eder diye soracak olsanız, önce simit yemek derim. Sahiden simiti çok ama çook severim. Hele simit, beyaz peynir, çay üçlüsü bir araya gelmişse, yeminle mutluluktan delirebilirim.  

Sebebini bilmiyorum bir de leyleği uçarken görmek  çok mutlu eder beni.  Hele bu sene marteniçka yapmıştım ya...  Yazmıştım ya işte  buraya... Hah işte... Bu sene leyleği havada  görünce, mutluluk da laf mı?.. Allahım Yarabbim... Devasa bir sevinç dalgası kapladı yüreğimi. Durdum. Hoşgeldin diyerekten, dakikalarca leyleğe el salladım.  Sonraaa... Hemencik bileğimdeki marteniçkamı çıkardım. İlk gördüğüm meyve ağacının dalına bağladım. Henüz çiçekleri tomurcuğunda bir erik ağacıydı. Bereketin bol olsun, meyvelerin çok olsun, diye ağacı  dualadım.

Leylek Leylek Havada...

Müzeyyen abla merhaba, diye vatsaptan  mesaj yazdım. Önce   (Açık el/sarılma emojisi) gönderdi. Sonra... Karşılıklı hatır sormalar falan derken, damdan düşer gibi marteniçkayı nereden bulabilirim, diye sordum. Marteniçkayı bilmeme şaşırdı.  (Ters Kafa: Zıpır ve tatlı gülüş emojisi) gönderdi. Valla Müzeyyen abla,  inan ki bilmiyordum. Feysbukta senin hesabında gördüm. Sonra araştırdım. Hikayesine bayıldım. Hemen bir parça kırmızı bir parça beyaz yün buldum. Yukarıdaki fotoğrafı gönderdim. Bak kendime marteniçka yapıverdim, diye yazdım.   (ya seni yerim emojisi) gönderdi. Ama ben senin marteniçkalarından istiyorum. Onlardan nerede bulabilirim diye yazdım. Ardından durur muyum? Ben de bir emoji ekledim.    (Ağlarmış gibi yapan emoji). Canım benim, onları ben Bulgaristan'dan getirdim diye yazdı. Şu emojiyi ekledi.  (Öpüyormuş gibi yapan) 

Bir dakika kadar sonra yukarıdaki fotoğrafı gönderdi. Dert etme. Bak bunları sana veririm diye yazdı. Allahım mutluluktan uçtum. Tam beş tane (32 diş gülen surat)  emojisi gönderdim. Hiiiç itiraz etmeyeceğim. En kısa zamanda kapında biteceğim diye yazdım. Tamam, bunlar senindir dedi.

Müzayyen abla benim kardeşin komşusu. Çok severim. Kardeşe gittiğimde mutlaka kapısını çalar, nabersin  Müzeyyen abla derim. Bulgaristan göçmeni olduklarını biliyorum. Allahım nasıl şahane yemekler yapar anlatamam.  Daha önce hiç işitip görmemiştim. Meğer Bulgaristan'da  her yıl Mart ayı geldiğinde, kırmızı ve beyaz yünlerden  bileğe takılan süsler yaparlarmış. Bu Bulgaristan'a has, bir nevi baharın gelişinin kutlanışıyla ilgili bir gelenekmiş.

Bulgaristan'dan Türkiye'ye göç edince, geleneklerini gene devam ettiriyorlar demek ki. Ne güzel!

Bugün bir dilek tuttum. Marteniçkamı bileğime taktım.  İlk leyleği gördüğümde marteniçkamı bileğimden çıkaracağım. Veee... İlk denk geldiğim meyve ağacının dalına asacağım. Böylece hem benim dileğim gerçekleşecek hem o meyve ağacı daha çok ürün verecek. Allahım yarabbim. Niye böyleyim?  Biliyorum kendimi... İlk leyleği görene kadar başım havada gezeceğim.  (Karşısındakine duygu sömürüsü yaparcasına içli üzülen emoji.)

gizli not- emojileri  buradan aldım.