Bir Bakmışsın Gelivermiş Beklediğin

Tanrım,

Gönderdiğin sonbahar mektubuna nihayet denk gelebildim.  Zarfı bu kez kolaylıkla  açtığımı itiraf etmeliyim. Tek zarfın içine  yerleştirdiğin  emsalsiz güzellikteki sayısız notları görünce,  dizlerimin üstüne sessizce çöküverdim. 

Duygularımı anlatacak kelimelerim yetersiz...

Teşekkür ederim.

Sevgiler,

Şarkılar Ve Filmler

 



Görünce aşık oldum o güzel gözlerine
Başkasını istemem benim gözüm sende...

Yalvarırım ne olur başka birini sevme
Ben sensiz yaşayamam benim gözüm sende...

Bu Hafta Seyrettiğim Filmler - 1 -

Not- 2015 yılında seyrettiğim filmleri her hafta yazmaya karar vermiştim. Bir nevi haftalık film günlüğü olacak yani... Yılbaşından bu yana 10 gün geçti ya... Az önce, bu hafta  neleri seyrettim diye düşünmeye başladım. İnanamadım kendime... 10 günde, taam 10 film seyretmişim. Yok artık! Napıyorum ben kuzum? 

Yemeyip, içmeyip, çalışmayıp film mi seyrediyorum? Yooo... Yeminle sadece yiyip içmekle kalmıyorum, yemek de pişiriyorum. Hele bu hafta denediğim ebruli kek nasıl şahane oldu anlatamam... Kendim yaptım diye söylemiyorum,  hem tadı enfesti hem şekli harikuladeydi. Öyle böyle değil yani...

Peki... Ya  benim kardeşten öğrendiğim unlu börek'e ne demeli? Bu hafta kaç kere yaptım kimbilir? Denk gelen parmaklarını yedi inanın... Diğer pişirdiklerimi yazmayayım.

Peki, çalışmadım mı? Ohooo!.. Vallahi deli gibi çalıştım. Yıl sonu ya... Aralık ve Ocak  en debdebeli aylarım! Abicim, ne zaman seyrettim bu kadar filmi diyeceğim demesine ama... Misal... Dün... İstanbul Modern'de... Oskar'a Aday Yabancı Filmlerden  İki Gün Bir Gece, Anne ve İnsan Kapitali'ni, yani üç filmi,  arka arkaya  soluk almadan seyrettim:)

Binlerce kasırga aşkına!  Yoksa ben... Hep mi böyleyim? Du bakalım... Önümüzdeki hafta vaziyetimi göreceğim! Allahım! Yoksa ben deli miyim? Ben neyim?

Mutluluk Neydi Ki?

Bugün günlerden Cuma ya… Bizim ofisin son çalışma günü…  Bu hafta kâh ofiste kâh arazide nasıl işim vardı anlatamam. Of ki of yani… Tüm bu yorgunluğun üzerine hava fena hâlde sıcak. Az önce ofisteki herkes gitti. Masamı toplayıp ben de ofisten çıkmalıyım normalinde… Nerdee? Bitmişim ben… Aaaaahhh düşünmekten… Yorgunum ahhh… Sıcakta çalışmaktan…Kolumu kaldıracak enerjim kalmamış. Ölmüşüm ben ahhh… Ölmüşüm…  Öyle kukumav kuşu misali oturuyorum ellerim çenemde. Ah! Bir mucize olsa keşke… Beni kendime getirebilse…. Yok bak… Mucizelere inanırım gerçeğinde… Ama bugün var ya mucizelere inanmak için bile gücüm yok anlatabiliyor muyum? Yooo… Şu  bitik vaziyetimle mucize bekleyemem... Mümkün değil...   Tam bu bünyeyle blog yazılarıma göz gezdiriyordum ki yukarıdaki videoya denk geldim. Heyy! Bu müzik var ya bu müzik... Anında aklımı başımdan aldı benim... Aklımın iplerini saldım gene…  Durur muyum? Müziğin sesini sonuna kadar açtım. İnan bana... Hemen yerimden zıpladım. Mutfağa daldım.  Raftan en renkli kadehi seçtim. Buzdolabının kapısını açtım. Düşündüğüm şişeyi çıkardım. İşaret parmağımı sihir yapar gibi şişenin  kapağına bastırdım. "Okus pokus!" diye usulca fısıldadım.  Hooop! Kendi etrafımda üçyüz atmış derece  döndüm.  Şişeyi  açtım. Kapağını omuzumun üzerinden geriye fırlattım. Şişedeki içeceği yüksekten lıkır lıkır kadehe boşalttım. Heyy! Sihir etkisini gösterdi. Fooooşşşş! Köpürdü... Bardaktan taştı. Aldırmadım. Muzipçe gülümsedim. Becerikli işaret parmağımı burnumun ucuna getirdim. Hedefi on ikiden vurmuş tabanca namlusu niyetiyle  üfledim. Elimdeki kadehle bu eşsiz müziğin ritminde iki ileri bir geri hareket ederek  çalışma odama  geçtim. Koltuğuma oturdum. Arkama yaslandım. Renkli kadehteki soğuk gazozu  yudum yudum içtim. İçimin  yağları eridi yeminle.. Ohh!.. Kendime geldim!...  Görüyor musun, mucize gerçekleşmişti işte.  Bazan mutluluk nedir diye soruyorlar ya… Şimdi yüreğimi dinledim.  Mutluluk sevdiğin müzik eşliğinde,  bir kadeh buz gibi  gazoz içmekti… Başka ne olabilir ki? Mutluluk buydu işte.