"Gelip Geçen Zamanları Bir Yerlerde Bulsam"

 

"Gelmiş geçmiş en iyi zamanlardı, gelmiş geçmiş en kötü zamanlardı; 

hem bilgelik çağıydı hem aptallık; 

hem inanç çağıydı hem şüpheciliğin çağıydı; 

hem aydınlık mevsimiydi,  hem karanlık  mevsimiydi; 

umutların baharıydı,  umutsuzluğun kışıydı; 

hem her şeyimiz vardı hem hiçbir şeyimiz yoktu; 

hepimiz ya doğruca Cennete gidecektik ya da tam aksi istikamete "

Charles Dickens - İki Şehrin Hikâyesi-  1859

yolüstü eziyetleri

yolda karşılaşılır.. sinema'ya, tiyatro'ya, randevu'ya, bir yerlere gecikilmiştir.. ille de ayaküstü şu diyaloglar yapılır "n'aaber", "iyidir.. senden n'aaber", "nasıl gidiyo.." "sen hâlâ orda mısın" "yo.. artık ben burdayım", "bir ara, beni bir ara ya" "olur.. numaramı vereyim", "yoo, verme.. ben bulurum".. nerden bulucan.. nasıl bulucan.. işte adam karşında ne konuşacaksan, konuşsana ya.. yok olmaz.. ille de yapılacak bu yolüstü eziyetleri

yolda karşılaşılır.. bir türlü mevzu çıkmaz.. tıkanılıp kalınır, yol ortasında.. birinin "haydi eyvallah" diyesi beklenilir.. o biri "haydi eyvallah"ı demez.. "vaay be, demek öyle ha", "ya", "allah, allah", "cık cık", "eee", "hadi ya" gibi manasız, anlamsız, can sıkıntısı, geyik efektler salgılanır, gözler orada burada gezinirken.. biri, "işim var.. eyvallah" dese, ötekinin nazarında k.ç tempra olacak, denmez, denilemez, bu nedenle de bu eziyet hep sürer

yolda karşılaşılır.. birikmiş kesişmeler mevcuttur.. karşılıklı hoşlantılar tedavülde rezerve.. ancak birinin ilk adımı atması olmamıştır.. ve fakat biri o, ilk adımı hiç atmaz.. kaz gibi geçersiniz birbirinizin  önünden ve ömründen.. "velhasılı pır pır ederken yüreği, ellerim bak boş kaldı" olur.. bir güzel ukte, bir güzel başka tesadüfe kalır.. hayırlısı..

metin üstündağ/denemeyenler

Merak

Bazan yıldızların altında tek başıma oturur

Ve kalbimdeki galaksileri düşünürüm

Gerçekten merak ederim,

Acaba bir gün biri bu var oluşuma bir anlam verebilecek mi diye...

Testy Mc Testerson

Ya Sonra?

Bir adam rüyasında Cennet'e gitse 

ve ruhunun gerçekten Cennet'e gittiğinin işareti olsun diye ona bir çiçek verseler 

ve sonra adam uyandığında bir de baksa ki çiçek elinde 

- Ee? Peki ya sonra?

Yazı - Samuel  Taylor Coleridge

Fotoğraf - Buradan

Vakit Çok Geç Olunca...

“Bana bu gece bir hikaye anlatır mısın? Eskiden olduğu gibi.”

“Elbette.” Ceketini çıkartıp yanıma kıvrıldı babam.  “Sana eğlenceli bir masal anlatayım öyleyse.”

“Hayır. Hüzünlü bir hikaye anlat bana.”

“Hüzünlü mü? Niye ki?”

“Babacığım,” dedim. “Sen de biliyorsun, vakit mutlu hikayeler için çok geç.”

Alper Canıgüz /Cehennem Çiçeği /Sayfa 174

Dünya Bir Kitapsa, Başlayayım Okumaya...

Duy Beni Ey Gelecek Zaman

Duy beni, yazılmış ve yazılacak olan bütün hikayelerin kadın kahramanları. 

Bütün o yaşanmış ve yazılmış olan, 

bütün o yaşanmamış ve yazılmamış olan 

hikayelerin kadın kahramanları... 

Nazan Bekiroğlu / Yusuf İle Züleyha

Hangi Kapıyı Çalsa Kimi Zaman Arkasında Yalnızlığın Hınzır Uğultusu

Fatih'te yoksul bir gramofon çalıyor. Eski zamanlardan bir cuma çalıyor. 

-Başlık ve Dizeler - 

Attila İlhan/Ben Sana Mecburum 

Yaban...

Kim bilir, başka yerlerde bahar ne güzeldir. Besbelli, başka yerler derken, İstanbul'u, İstanbul'un sayfiyelerini düşünüyorum. Feneryolu, Göztepe, Erenköy. Yüreğim bir karanlık odaya hapsedilmiş yaramaz bir çocuk gibi hopluyor.

Yakup Kadri Karaosmanoğlu/Yaban

Tabiat...

İçimin mevsimlerine de hiç uymaz şu tabiat...

  oğuz atay-tehlikeli oyunlar

Sevmek

"Acaba ağaçtan, ottan ya da uçamayan böceklerden filan bir yerden sevmeye başlamış mıydım? Bir yerden sevmeye devam edebilir miydim? Çünkü sevmek, yarıda kalan bir kitaba devam etmek gibi kolay bir iş değildi. Ya hiç sevmemişsem bugüne kadar? Bir kitaba yeniden başlamak gibi, sevmeye yeniden başlamak pek kolay sayılmazdı  herhalde."

Oğuz Atay- Korkuyu Beklerken

Seri Katil Takma Yazar

"Seri katillerin yakalanma isteğiyle, takma adla yazan yazarların keşfedilme istediği arasında bir benzerlik var mıdır?

 

Kemal Tahir, Peyami Safa, Romain Gary, Julian Barnes ve bir saymaya başlasak daha kim bilir kimler bu soruya nasıl yanıt verirlerdi?"

 

Murathan Mungan / 227 Sayfa